Jutro do szkoly.

Ostatni raz. 

Ostatni raz taki format roku. 

Nie wiem czy śmiać się czy płakać

Kilka godzin wstecz są zamazane, jakby ich nigdy nie było.

Ale były. I się śmiałam.

I tańczyłam bez butów.

Że też, nie może być tak dobrze zawsze.

Zero trosk i smutków.

Tak miło. 

Tak miło. 

-ke pasa?

-kebase mam w lodówce, a co? 

Ku chwale Ojczyzny.